مردم برده ی زندگی هستند

 

 و این بردگی است که روزهای آن ها را

 

 از اندوه و ناکامی سرشار می سازد

 

 و شب آن ها را آکنده از اشک و غصه می کند

 

 و من دریافتم

 

که این بردگی کور

 

 امروز مردم را به دیروز پدران و مادرانشان پیوند می زند

 

 این پیوند

 

 آن ها را به سنت ها و رسوم کهن تسلیم می کند

 

 تو گویی ارواح باستانی در کالبدهای تازه دمیده می شود...

/ 1 نظر / 3 بازدید
سامان

این جملات یک جورایی آشنا بود در کتاب سینوهه همچین چیزی نوشته بود اونجا خیلی به دلم نشست اینجا هم همینطور به نظرم سالها میگزره و مردم عوض میشن ولی حماقت هاشون همونهایی هستند که بودند